
งานสัมมนาประจำปีของ 3 สมาคมวงการอสังหาริมทรัพย์ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 ณ โรงแรมสวิส เลอคองคอร์ด หัวข้อหลัก “อสังหาริมทรัพย์ ดัชนีหลักชี้เศรษฐกิจปี 2017” โดยการสัมมนาภาคบ่ายหัวข้อ “ผังเมืองรวมและรถไฟฟ้ามีความสำคัญอย่างไร…ต่อการพัฒนาอสังหาฯ ในอนาคต” นั้นนายวีระพงษ์ ศิริเกษม รองผู้อำนวยการ สำนักผังเมือง กรุงเทพมหานคร (กทม.) กล่าวว่า ทุก 5 ปี กทม.พยายามทำผังเมือง ได้นำเสนอในการขอปรับเปลี่ยน มีเครื่องมือเพิ่มค่อนข้างเยอะ
กทม.มีการเปลียนแปลงเยอะมาก สมัยรัชกาลที่ 1 สัญจรด้วยคลอง เมืองมีเอกลักษณ์ ทางเกาหลีที่ปรับเมืองหลวงใหม่แต่เราก็สามารถชนะกรุงโซลได้เพราะมีวัฒนธรรม สิ่งที่ต่อยอดคือทำให้เกิดความยั่งยืน ซึ่งเราจะฝังลงในผังเมืองตัวใหม่ว่าจะทำให้เกิดได้อย่างไร ยุคสอง ถนนหนทางเกิดขึ้นเยอะ และยุคสุดท้ายที่รถไฟฟ้าเกิดขึ้นมากมาย
การปรับปรุงผังเมืองรวม กทม. เป็นครั้งที่ 4 เดิมรถไฟฟ้าบีทีเอสก็ขาดทุน 3-4 ปีแรก (สายสีม่วงกำลังซ้ำรอย)
ตอนนี้รถเมล์ด่วน BRT ของกทม.กำลังคุยว่าจะต่อหรือไม่ต่อ, สนามบินเฟสสองสุวรรณภูมิจะสร้างหรือไม่สร้าง ฯลฯ ล้วนมีผลต่อการวางผังเมืองทั้งสิ้น
การพัฒนากรุงเทพมหานครปัจจุบัน สะเปะสะปะ ต่อไปควรมีการกำหนดพื้นที่สร้างตึกสูง มีเมืองบริวาร จึงมีนโยบายว่า “มหานครเมืองกระชับ” ตอนนี้เราใช้ตลอดเวลา ทำอย่างไรให้เมืองมีความหนาแน่นเฉพาะส่วนกลาง นอกนั้นมีพื้นที่สีเขียวพักผ่อนหย่อนใจ มีสถานีรถไฟฟ้าตรงไหนมีศักยภาพทำเป็นแซทเทิลไลท์ทาวน์ แต่ก็ต้องทำวิจัยว่าอยู่คอนโดแล้วรถการใช้รถส่วนบุคคลได้หรือเปล่า
ระบบรางเปลี่ยนแปลงบ้านเมืองเยอะเหมือนกันตอนนี้คนยอมรับ ในปี 2565 เมื่อรถไฟฟ้าสร้างเสร็จเต็มไปหมด เราก็กลุ้มใจเหมือนกัน เพราะรถไฟฟ้าเข้าไม่ถึงทุกส่วน มีซูเปอร์บล็อกที่ไปไม่ถึง ต้องทำลานจอดแล้วจร หรือระบบขนส่งอย่างอื่น จักรยานหรือเดิน
ในกทม.ซูเปอร์บล็อกเยอะ เช่น โซนลาดพร้าว ถ้าไปรถติดที่นี่เขียนพินัยกรรมได้เลยเพราะรถติดมาก (ฮา) มองว่าผังเมืองเป็นคนคิด เป็นสถาปนิกอย่างเดียว ไม่มีอำนาจไปบอกว่าคุณทำผิด เราต้องไปบอกเขต นั่นคือได้ยินตลอดเวลาว่าผังเมืองไม่เอฟเฟกต์ทีฟ ทำอะไรต้องไปฟ้องเขตซึ่งบางทีกว่าจะขยับต้องใช้เวลา 2-3 ปี
แนวคิดการปรับปรุงผังเมืองกทม. กลับมาดูรถไฟฟ้าที่ไปถึงสนามบินสุวรณภูมิกับดอนเมือง ค่อนข้างเอกเทศเพราะขนคนจากต่างประเทศเข้ามา กับจุดเปลี่ยนถ่ายการเดินทางสำคัญ เช่น มักกะสัน บางหว้า ธนบุรี วงแหวนใหญ่ บางนา มีนบุรี อาจให้มีแซทเทิลไลท์ทาวน์ แต่ยังไม่ใช่ ต้องมีการศึกษาก่อน ที่พูดคือในเชิงทฤษฎี กับรถไฟฟ้าที่เปิดบริการตั้งแต่ปี 2542
ลูปแรก ไปสุวรรณภูมิ-ดอนเมือง ถ้าอยู่ใกล้สถานีรถไฟฟ้า 500 เมตรสามารถสร้างได้พิเศษ เช่น สนามบินดอนเมือง เพราะพื้นที่ครึ่งหนึ่งอยุ่ในสนามบิน มีแนวคิดให้อินเซนทีฟ หรือจะให้เบี้ยวออกมาข้างนอก ก็น่าคิดเหมือนกัน ต้องคุยกับที่ปรึกษาต่อไป
“ลาดกระบัง” บริเวณสถานีสุวรรณภูมิอยู่ในสนามบิน ย่ิงไม่มีทางเพิ่มสิทธิประโยชน์ อาจให้สถานีใกล้เคียงแทน เป็นต้น
นอกนั้นเป็นสถานีใหญ่ๆ มีรถไฟฟ้าหลายสายเข้ามาตัดกัน หรือเป็นชุมทาง มองว่าอาจต้องมีสิทธิประโยชน์พิเศษหรือไม่
อีกประเภทบริเวณรอบสถานีรถไฟฟ้าเดิม การพัฒนาเต็มพื้นที่อยู่แล้ว แทบไม่จำเป็นต้องให้อะไรเพิ่มเติม เช่น แนวรถไฟฟ้าใต้ดิน-รถไฟลอยฟ้าเต็มพื้นที่แล้ว
แผนผังโครงการพัฒนาขนาดใหญ่หรือ PUD-Planned Unit Development วิธีการทำอย่างไรให้คนในชุมชนนั้นรวมตัวกัน ซึ่งมีดีเวลอปเปอร์รายใหญ่หลายรายทำอยู่แล้ว เพื่อทำให้พื้นที่พัฒนาและไม่ได้รับการพัฒนาเป็นพื้นที่ดีขึ้นมาได้ เช่น เป็นพื้นที่สีเขียว แต่การคิดของเรามันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นหรอก เช่น ทำงาน 5-6 เดือน ผังเมืองโดนประชาชนร้องเรียนว่าระบายสีน้ำตาลเขาก่อสร้างแล้วทำให้เดือดร้อน จึงน่าคิดว่า EIA ครบถ้วนสมบูรณ์หรือเปล่า หลายประเทศเขามี “สภาชุมชน” โดยไม่ต้องมีอีไอเอ ยังเป็นแนวคิดจากต่างประเทศ
“การโอนสิทธิการพัฒนา” TDR-Transfer of Development Right เช่น อาคารที่ลูกหลานได้รับตกทอดมา เราบอกว่าคุณสามารถขายสิทธิในการพัฒนา ยังเหลือสิทธิการพัฒนาจาก FAR ไปขายได้ ซึ่งต่างประเทศจะมองในลักษณะบล็อกเดียวกัน คล้าย PUD โดยเรามองไปไกลว่าเป็นไปได้ไหมว่าขายสิทธิ์ให้ TOD-Transport Oriented Development ได้ไหม
“การกำหนดพื้นที่เฉพาะเพื่อการควบคุมแบบซ้อนทับหรือ Overlay Control ในพื้นที่กรุงเทพฯ ชั้นในและชั้นกลาง เช่น นายกระฐมนตรีบอกว่าทำยังไงให้คลองผดุงกรุงเกษม ทำยังไงหลังบ้านทำให้เป็นหน้าบ้าน กำลังทดลองทำอยู่ ตรงนี้แนวทางอาจทำเป็นคู่มือถ้าทุกหลังทำออกมาหน้าตาจะคล้ายคลึงกัน มีมูลค่าคนละเล็กละน้อย ทำให้มีความมีชีวิตชีวา ไม่มีใครกระโดดออกจากกัน
ต่อมา คอนเซ็ปต์บริเวณที่มีน้ำท่วมบ่อยๆ ในพื้นที่ กทม. น้ำไม่ได้ไหลตรงๆ จะติดรั้วบ้านบ้าง ซ่งการระบายน้ำในปัจจุบันถ้ามีการทรุดตัว ความลาดเอียงก็ไม่ได้ ข้อเสนอบริเวณส่งเสริมประสิทธิภาพการระบายน้ำจะมีระดับชั้น เช่น บวกสิบ บวกยี่สิบ จากระดับ รทก.-ระดับน้ำทะเลปานกลาง
Potential New Bonus เช่น เปิดพื้นที่โล่งในพื้นที่ของท่านให้สาธารณะมาเดินผ่านได้ อาจให้โบนัสสร้างอาคารได้สูงกว่าเดิม เช่น อาจเพิ่มพื้นที่เดินหรือขี่จักรยานมากขึ้น กทม. ทำไบก์เลนแต่น่ากลัวมาก ฝรั่งบอกว่าคุณรักสุขภาพแต่ไม่รักชีวิตเลย ส่ิงที่จะเกิดขึ้น ประการแรก เกิดความปลอดภัย ยกตัวอย่าง กรณีเกิดเพลิงไหม้ถ้าทำเป็นพื้นที่สาธารณะรถดับเพลิงสามารถเข้าถึงได้ ถนนต้อง 8 เมตรรถจึงยกกระเช้าได้ ถ้า 6 เมตรก็จบข่าวไปเลย
หรือกรณีอาคารติดกัน มีรั้วตรงกลาง ระยะย่น 6 เมตร ถ้ายกรั้วออกไปให้คนเดินผ่าน เป็นทางเดินสาธาณณะ กรรมสิทธิ์ยังเป็นของโครงการ ก็จะให้โบนัสเช่นกัน
ที่มา: หนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ



